ب - بدبختى ، گرفتارى 2 - الإمام علي « ع » : الفقر مع الدّين ، الشّقاء الأكبر . « 1 » امام على « ع » : فقر با بدهكارى ، بزرگترين بدبختى است . 3 - الإمام علي « ع » : ألا ! و إنّ من البلاء الفاقة . . . « 2 » . امام على « ع » : آگاه باشيد ! كه فقر و فاقه از جملهء بلاهاست . . . ، پس از اين سخن چنين آمده است : « و إنّ من النّعم سعة المال ( 3 ) فراوانى مال از جملهء نعمتهاست » . و پيداست كه اين « فراوانى » ، كه - امام « ع » آن را از جملهء نعمتها مىشمارد ، رابطه اى با فزونى تكاثرى ندارد ، چه فزونى مال نقمت است نه نعمت ، كه علاوه بر عقل و تجربه ، تعاليم اسلامى نيز بر آن دلالت دارد ؛ خود امام على « ع » مىفرمايد : « كثرة المال يفسد القلوب ، و ينسي الذّنوب « 3 » ( 4 ) فزونى مال دلها را تباه مىكند و گناهان را از ياد مىبرد » ، و مىفرمايد : « ثروة المال تردي و تطغي و تفني « 4 » - ( 5 ) بسيارى مال انسان را به سقوط مىكشاند ، و سركشى مىآورد ، و نابود مىسازد » . پس بهتر است كه اين احاديث را پيوسته به يك ديگر ( و به صورت يك منظومهء مرتبط ) فراگيريم ، و درد فزونى مال را با انفاق آن در راه خدا درمان كنيم . 4 - الإمام السّجّاد « ع » - فيما رواه الإمام الباقر « ع » : اللَّهمّ إنّي أسألك خير

--> « 1 » « غرر الحكم » / 28 . « 2 » « نهج البلاغه » / 1270 ؛ « عبده » 3 / 247 . « 3 » « غرر الحكم » / 244 . « 4 » « غرر الحكم » / 162 .